Peron Corrour, Rannoch Moor
Niedostępna drogą publiczną, ta odległa stacja leży wśród wrzosów i otwartych torfowisk. Stąpnięcie na tłuczeń torowiska przypomina dotarcie na skraj zamieszkanej mapy.
Pociągi dalekobieżne każdego ranka mijają setki cichych peronów. Opisujemy, co się dzieje, gdy wysiądziesz na małym przystanku, sprawdzisz połączenie powrotne po południu i poznasz okolicę pieszo, bez samochodu.
Jednoperonowe przystanki z drewnianymi wiatami często kryją dawne ścieżki, mikroklimaty dolin i autentyczne wiejskie karczmy. Oto trzy wyjątkowe przystanki z pewnymi rozkładami powrotnymi.
Niedostępna drogą publiczną, ta odległa stacja leży wśród wrzosów i otwartych torfowisk. Stąpnięcie na tłuczeń torowiska przypomina dotarcie na skraj zamieszkanej mapy.
Położona na wysokości 1,150 stóp n.p.m. jest najwyżej położoną czynną stacją na linii głównej w Anglii. Leży cztery strome mile ponad brukowaną wioską, której służy.
Położony w pobliżu bazaltowych kolumn wulkanicznych, ten cichy wiejski węzeł ma skromną drewnianą wiatę i bezpośredni dostęp do dawnych szlaków dla mułów, wijących się w kasztanowych lasach.
Podróżni rzadko zdają sobie sprawę, że dodatkowe 800-metrowe przejście za przejazdem kolejowym zamienia pośpieszny korytarz tranzytowy w kameralną wizytę w osadzie. W takich miejscowościach codzienne życie kręci się wokół piekarni, przepraw przez strumienie i sezonowych zbiorów, a nie straganów z pamiątkami.
Zostaw szynobus i odnajdź XIII-wieczną kamienną twierdzę postawioną na skalistym wzgórzu, otoczoną pasącymi się owcami i cichymi domami krytymi łupkiem.
Podczas gdy statki wycieczkowe zapełniają nabrzeże poniżej, stały, podchodzący pod górę szlak pieszy łączy wyłożony kafelkami peron Pinhão z uśpionymi granitowymi dworami Provesende.
Koleje przekształcały geografię dzięki monumentalnemu murowi, łukom wiaduktów, żelaznym zbiornikom na wodę i głębokim wykopom w skale. Wiele z najbardziej okazałych kolejowych budowli stoi poza muzeami, funkcjonując jako żywe, zniszczone przez czas części codziennej sieci.
| Obiekt zabytkowy | Najbliższy przystanek pasażerski | Zbudowano / Konstrukcja | Punkt widokowy dla pieszych |
|---|---|---|---|
| Wiadukt Arten Gill (wapień Dentdale) | Dent (2.1 mi szlakiem Dales Way) | 1875 (Midland Railway) | Bezpośrednia droga konna pod łukiem nr 6 |
| Zakrzywione tunele Semmering | Stacja Breitenstein | 1854 (Carl Ritter von Ghega) | Szlak nr 1 z widokiem na Krausel-Klause |
| Przyczółki wiaduktu Crumlin Navigation | Miasto Ebbw Vale (połączenie autobusem lub pieszo) | 1857 (Odlewnia Kennard) | Publiczny punkt widokowy przy drodze w dolinie |
| Wieża ciśnień Ribblehead i obóz robotników kolejowych | Przystanek Ribblehead | 1870-1874 | Wspólne tereny przy torach (trzymaj się oznaczeń) |
Wybór linii zaprojektowanych przed nowoczesnymi tunelami, które spłaszczyły teren, gwarantuje spokojną, panoramiczną podróż. Te regionalne trasy wymieniają prędkość na obserwację.
Ogrzewane parą wagony wiją się wzdłuż kaskadowej rzeki Selke, zatrzymując się na przystankach na żądanie, gdzie przy torach spotykają się tylko młyny wodne i leśne drogi.
Sprawdź rozkłady →
Przejeżdżając po drewnianych estakadach nad szerokimi łachami piasku, ta trasa prowadzi nawet kilka stóp od odpływowych błot na stacjach Dovey Junction i Penhelig.
Sprawdź rozkłady →Wypady do mniej znanych stacji wymagają szacunku dla zasad ruchu kolejowego i rytmu wiejskich osad. Brak wieczornego pociągu może zostawić cię w miejscu bez zasięgu telefonicznego i bez noclegów.
Ciekawi cię, jak działają przystanki na żądanie, sygnalizowanie pociągu i udogodnienia na peronach? Przeczytaj nasze przejrzyste wyjaśnienia w przewodniku podróżnika.
O plikach cookie Niektóre pliki cookie są niezbędne do działania strony. Inne pomagają nam zrozumieć, jak jest ona używana. Wybór można zmienić później. Więcej o plikach cookie